กวีบทเก่า

Artist:

Paradox

Intro / A / E / F#m / D E / F#m / F#m E / A E F#m D แต่ก่อนทุกครั้งทีไร ได้อ่านได้เห็นในบทกวี A E Bm E แค่อ่านแล้วทิ้งมันไป ไม่เคยไยดีไม่ซึ้งไม่ชวนฝัน F#m Bm * ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า F#m E คือความรักที่กลายเป็นความเศร้า A E F#m อ่านไปก็งั้นๆ เรื่องราวที่ซ้ำๆ D A อ่านไปยังขำ ซ้ำเติมเรื่องเก่า E F#m ต้องมีคนสมหวัง ต้องมีคนชอกช้ำ D E F#m E ไม่จำ ไม่ซึ้ง ไม่เกี่ยว กับเรา A E F#m D จนวันที่เขาลืมเรา จู่ๆความเหงาก็เกิดมี A E Bm E กลับเกิดลึกซึ้งในบทกวี ได้อ่านอีกทีน้ำตาจะไหล ( * ) A E F#m ** อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ (รักมันช้ำๆ) D แต่มันไม่ขำ เพราะเป็นตัวเรา A E F#m ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้ง D กับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา Bm A D เก็บความหมายทุกตอน เก็บอักษรทุกตัว Bm E อยู่ในหัวใจเราเข้าไปข้างใน A D ให้มันช้ำไปอีก ให้มันช้ำเข้าไป Bm E ให้มันสาแก่ใจ ให้ช้ำกว่านี้ Instru / A / D / Bm / E / ( 2 times ) ( ** , ** ) Instru / A / E / F#m / D E A ต้องเจ็บต้องช้ำเป็นอย่างตัวเรา